Tags

, , ,

Het brood is een eigen verzinsel hoor, neem het vooral niet al te serieus. Maar het klinkt wel mooi, “Pane di Calabria”, geef toe. Zonder recept of voorstudie of wat dan ook, er gisteren twee gebakken. Uit Limburg (nog maar eens) een mooi stuk Pancetta di Calabria meegebracht, waardoor de zinnelijke fantasie meteen voldoende voeding had. En Parmezaan, Italianen doen nu eenmaal niéts zonder Parmezaan, maar dan ook niets.

Pancetta Calabria

Pancetta Calabria

Voor een semi/niet-fanatieke vegetariër doe ik dat niet slecht, toch? En de deegsamenstelling was ook niet echt zuiver op de graad Mediterraan te noemen:

  • 150 rogge
  • 150 bise
  • 300 meergranen
  • 15 gr droge gist
  • 350 ml lauw water
  • 1 KL suiker
  • 13 gr Oceaanzout
  • 2 EL olijfolie

Ik weet het, rogge is een risico nemen. Mais “il faut vivre dangereusement”, zei ooit ergens een illustere Fransman. Maar zolang het niet zuiver gebruikt wordt, laat het zich nog redelijk doen. Het heeft alleen wat meer water nodig, dat wel.

Eerste rijs

De pancetta in kleine stukjes gesneden, samen met de Parmezaan. Er een beetje vochtig paprikapoeder (in Calabrië is alles dan weer pikant…) over gestrooid, voor de pittige toets. En wat gevijzelde tijm, dat ook.

Pancetta, parmezaan

Mooie kneed- en rijstijden en op 35 minuten gebakken in een oven van 220 graden. De broodjes hebben hemels geurend hun blauwstalen bakvormen verlaten.

Dat was gisterenavond, met het spannende “The White Queen” op de achtergrond.

Vandaag markt in Ledeberg, en opnieuw zeer frisse bladgroenten in de mand, waaronder de favoriete bladpeterselie. Ook van die ouderwetse vleestomaten, grillig gevormd. Van bij Gilles kraakverse Noordzeegarnalen uit het aanbod meegepikt. Dus het kon niet anders dan een min of meer traditionele “Tomates Crevettes” worden.

Lange en stevige fietstocht langs de Schelde, richting Wetteren dit keer. Eén keer wind tegen, één keer wind mee, zo gaat dat bij het fietsen. En nog eens gevallen ook, beetje schaafwonden op de knie horen erbij, net als tegenwind. Alsof de kwelling nog niet genoeg was, al smeltend een tussenstop aan de vitrine van de Aga-winkel aan de Nijverheidskaai ingelast. Meteen verontrustend sterk versnelde hartslag en menig kwijl als direct gevolg, en het was niét van het fietsen, de wind of het vallen…

Desalniettemin, de keuken in:

Dressing

Een klassieke mayonaise handgedraaid, met olijfolie weliswaar, en afgewerkt met het sap van een halve limoen en een behoorlijke scheut Spaanse Salsa Aperitivo (een betere Tabasco, van Anita gekregen). Er een pijpajuintje en een flinke greep bladpeterselie door gemixt met de trouwe Bamix. Even goed koud weg zetten, diepvries voor 10 minuten bijvoorbeeld. En er dan wat kappertjes door geroerd.

De tomaten laten schrikken in kokend water en pellen. Leeghalen en vullen met de garnalen, gemengd met een lepel dressing. Wat frisse kropsla erbij, al even frisse radijsjes en méér moet dat voor een zondagavond niet zijn. Enfin, wat mij betreft althans.

Tomaat garnaal

Tomaat garnaal

Tomaat garnaal

Aan allen een héle korte werkweek gewenst!

Broodstatus: al fietsend een broodje bij Anita en Norbert gaan afgeven (een mens doet wat om zijn marchandise kwijt te geraken). Benieuwd wat ze er zullen van vinden.