Tags

, , , , , ,

Ik sta mezelf toe op deze voorlaatste avond van het jaar een rap-rap blogberichtje bij mekaar te schrijven, ergens al een beetje onder invloed van een jaar wat hoog op de tenen als een ballerina op z’n einde aan het lopen is, maar misschien nog een beetje meer van een fantastisch lekker wijntje wat ik mezelf vanavond bij den bak als welverdiend (?) traktaat heb toegekend. Lees: uitgeschonken.

Want er was stress, echt waar. Niet alleen omdat de fiscus ons ras van brave home bakkers en gedreven hobby koks met de hete adem in de nek zit en bedreigt met heuse invallen (zouden ze van die échte Kalasjnikovs bij hebben, zat ik me af te vragen?) om te zien of we toch maar niet één schamele belastingcent zouden ontduiken. Het land is in nood, dat begrijpen we, en het is makkelijker om bij een brave Vlaamse huiskamer binnen te vallen dan ergens in Molenbeek, dàt hebben we inmiddels ook al wel ingezien. Ik wil een vies woord neerschrijven, maar dat mag niet, want dit is een proper, legaal, niet-winstgevend blogje over broodjes en taartjes en bakken en gezelligheid. Dat de Overheid daar niet tegen kan, moeten ze tenslotte maar weten, het zijn gewoon een bende (wéér een vies woord).

Vanavond is echt wel druk dus op mijn bekrompen luttele vierkante meters strafbaar keukenoppervlak, ik trek de hoofdregisters open, spreid de LTC-pauwenstaart en doe ineens zo goed als alle categorieën van mijn eigenste blogje. Er staan zowaar 5 broden in hoofdrijs – die ik dus allemaal aan woekerwinst en zonder BTW in het zwart ga verkopen aan zeg maar 30 euro per brood. Zo word ik een afschuwelijke rijke potentaat of voorzitter van de raad van bestuur van Proximus, verwerf een beschermd politiek mandaat en kan het land uit, ergens naartoe waar ze een statutair hobbybakker gerust laten. Ik hàng. Ik hàng gewoon. Welke trouwe volgers brengen me drie bananen of in het beste geval een tros druiven in Het Gevang? Zouden gezamenlijk opgesloten hobby-bakkers in staat van gedwongen opsluiting trouwens ook radicaliseren? Eerlijk gezegd, ik mag het vurig hopen, want zo’n fanatiek recept voor een écht heilig roggebrood, ja, daar doe ik het wel voor.

Morgenavond in de schuchtere wandel naar het nieuwe jaar wat exquise kaas en een select flesje wijn, bij close en zeer dierbare, trouwe vrienden. En wie zorgt er voor de broodjes? Men rade drie keer. Juist.

De recepten zijn netjes genoteerd, doch ik bespaar ze mijn van 2015 uitbollende lezers. We gaan gewoon simpelweg voor:

  • Twee loepzuivere, luchtige broodjes gemaakt van 50% witte tarwe 00 en 50% Semola, verrijkt met de wonderbaarlijke olijfolie van Thomas & gli altri – kwalitatief niet te overtreffen noch te onderschatten, en een waar eindejaarsfeest op zich. Het ene broodje met Abruzzo olijfjes, het andere met een klein beetje vers versnipperde salie en tijm, gebakken op een bloedhete blauwstalen bakplaat. Stukje Tallegio erbij, of zelfs een harde Apenzeiler, Cantal of Beaufort.

Twee donkere 6-granen broodjes, het ene rijkelijk voorzien van knapperige noten, en het ander met in frambozensap geweekte cranberry’s. Een beetje cacaopoeder om zo’n donkere kleur in de boterham te krijgen, we begrijpen mekaar. En leuk bij een overrijpe Camembert of smeuïge Epoisse.

 

  • Een kaneelbroodje met decorsuiker. Wou ik écht weer eens doen, snuifje kaneel en wat Bourbon vanille in een soepel, elegant deegje en dan zo netjes tot stevige stukjes gedraaid die parmantig naast mekaar geschurkt in mijn sjieke “gouttière” van Demeyer de oven in mogen. Dit keer weelderig feestelijk gewenteld in heuse decorsuiker (vandaag meegebracht van het Bakkershuis). Dé ideale compagnon bij een stukje oude Stilton of een redelijk droge Chêvre de Poitou.

 

 

Arbeidsintensieve en fiscaal vrijgestelde avond, meer kan ik er niet over zeggen. Alles voor eigen gebruik en/of om weg te geven. Tenzij mensen gelukkig maken met wat lekkers binnenkort ook al in onze penaliserende Code Civil komt te staan.

Maak er een fijne jaarwissel van, lieve, dierbare volgers. Het blogje blijft er om blije, leuke én hopelijke lekkere noten te brengen op ons aller notenbalk van 2016.

Be happy, stay tuned – ik steek alvast mijn keukenschort in de kookwas, zodat het nieuwe jaar proper en monter kan begonnen worden.