Tags

, ,

Neen, we gaan niet beginnen schelden bij LTC, hoegenaamd niet en zelfs integendeel. We houden het beleefd en netjes. Maar de samenstelling van dit smakelijke brood is nu eenmaal in hoofdzaak een mengeling die de fiere naam “Steenuil” draagt. Persoonlijk vind ik het zelfs iets romantisch hebben, en het doet me denken aan zo’n grote Harry Potter-uil die ergens in een of andere verlaten toren zijn nest gemaakt heeft en spiedend met geruisloze vleugelslag de nacht in vliegt.

Tarwe, granen en zaden, dat is wat er op het etiket staat. Maar of het daar mee ophoudt weet ik feite niet zo zeker, want het voelt aan – en het verwerkt vooral – alsof er wat rogge bij zit. Om hier wat verheldering in te brengen is er binnenkort een heus interview gepland met fotoshooting erbij van mijn getrouwe bloem-leverancier, met hopelijk heel veel ontluisterende bakkersgeheimen, weetjes, tips and trics en vooral de oorsprong van de verschillende soorten die de man slijt.

In veel bakboeken of recepten lees je immers “neem 250 gr witte tarwe”, maar wélk eenzaadlobbig cultuurgewas wordt er dan bedoeld?? Om het nog niet te hebben over de plaats en het seizoen waar dit bloeit en rijpt en geteeld wordt. Over dit edele grasgewas hopelijk binnenkort dus meer, samen met wat verhalen over de rogge – want dat blijft hoe dan ook wat mij betreft een totaal aparte bakkerservaring.

De steenuil gebruik ik dus niet zuiver omdat ik vrees dat het dan een veel te compact brood wordt, dus daarom komt er wat bio Camp Rémy bij, een zuivere Franse witte tarwesoort waar hier vaker sprake van is en meteen ook behoort tot één van de absolute favorieten. Verder zit er 10% havervlokken in het deeg verwerkt, wat bijdraagt aan het smaakpalet, karakter en de crunch van dit broodje.

Probleem is en blijft vaak het rijzen van deze zuivere bereidingen, want als je voor basic gaat, komen er uiteraard totààl geen additieven aan te pas. Méér dan eens zal de discussie ter zake gevoerd worden of het al dan niet beter is van te kiezen voor een natuurlijke verbeteraar, om van preparaten uiteraard in alle talen te zwijgen. Het wordt opnieuw bestudeerd, want ik vond het resultaat van deze bakronde goed, maar niet om wild over te zijn. Iéts meer volume in de “boule” had beter geweest en dat tracht ik volgende keer bij dit soort broden te counteren door wat citroensap, boter en eidooier toe te voegen. Rekening houdend anderzijds dat dit een brood is van net iets meer dan 1 kilo…

Opgenomen in het vaste gamma, zoveel is zeker, mét technische fiche erbij:

Steenuil.xlsx

En ter verduidelijking voor wat de douchemutsen betreft die gisteren aan de orde kwamen, ziehier hoe ze in de praktijk ingezet worden